در سال ۱۹۶۵ میلادی و با معرفی مفهومی به نام تلفن بیسیم از سوی یک آهنگساز جاز به نام «تری پال» گام جدیدی در ارتباطات صوتی برداشته شد. هر چند به خاطر بُرد ۳کیلومتری تلفنی که خانم پال ساخته بود و تداخل امواج آن با امواج فرستندهها و گیرندههای هواپیمای آن زمان، این تلفن نتوانست به تولید انبوه برسد و برای خودش بازاری پیدا کند، اما چند سال بعد و در سال ۱۹۶۸، با فروش حق اختراع خود به یک شرکت الکترونیکی، این مفهوم جدید برای استفادهی عموم عرضه شد. البته تا همهگیر شدن این نسل از تلفنهای خانگی راه زیادی طی شد. اندازههای بزرگ، برد کم و عمر کوتاه باتری این تلفنها باعث شد تا مردم همچنان تلفنهای سیمی رومیزی را ترجیح دهند. همهی ما تجربهی کار با تلفنهای رومیزی را داشتهایم. از تلفنهای قدیمیتر با شمارهگیرهای گردان سیستم «پالس» تا انواع مدرنتر با کلیدهای فشاری سیستم «تون»! اما امروز در جایی هستیم که تقریبا در هر خانهای، کوچک یا بزرگ یک تلفن بیسیم پیدا میشود. تلفنهایی با طراحی، برد و قیمت مناسب که تقریبا تلفنهای رومیزی را از دور خارج کردهاند.
